त्यो क्षण
त्यो क्षण
त्यो श्रृङ्गार विशाल रम्य सुरमा आँखा भरी देख्त छु ।
चंक्यों चट्ट टिका ललाट विचमा विन्दूसरी ठान्दछु ।
झुम्का नाचि रहेछ कान दुइमा आखाभरी गाजल ।
लाली ओठ मसक्क मस्किन गयो छल्क्यो जवानी अव ।।
लामा रम्य सुडोल बाहुतिरको छम् छम् चुरीको स्वर ।
फूकेको छ नितम्व सुन्दर उता त्यो बारुले कम्मर ।
आयौ मस्त छचल्किदै अब तिमी लाग्यौ जवानी तिर ।
एही रूप त दुःख दिन्छ नि सदा मेरो निशाना तिर ।।
छातीमा हिमश्रृंखला लहवरी खेलेसरी देख्तछु ।
नाभीमा त्रिवली त्रिपुण्ड सरिका रेखा उता हेर्दछु ।
चंक्यो सुन्दर मेखला विचमहाँ मोती टपक्कै सरी ।
कस्तो सुन्दर जङ्गलै विच भयो उद्यान ज्योती भरी ।।
एस्ती रुपवती विशाल नयना मेरो अगाडी परिन् ।
हाँसी मन्द मुहारले वरिपरी हेरी इसारा गरिन् ।
लागिन् ती अलकापुरी सरि ठुलो त्यो रम्य उद्यानमा ।
छाया झैं पछिलागि जानु परिगो मैले उनै साथमा ।।
आँखाका करकाइमा मधुरता नान्ची रहेको थियो ।
लाली ओठ मुसुक्क फुस्किन गर्न आभा घरेको थियो ।।
लम्वा केश घुमाई फूल सरिको गुच्छा शिरैमा छ है ।
साह्रै रुपवती अती गुणावती यी उर्वशी हुन्कि है ।।